Www.monnikendam.nl gebruikt cookies en scripts van Google om uw gebruik van onze website geanonimiseerd te analyseren. Op deze manier kunnen wij functionaliteit en effectiviteit aanpassen, zodat wij u een zo optimaal mogelijke ervaring kunnen bieden. Voor meer informatie, zie ons privacystatement.

Afbeelding Gastenboek

Beoordeel Jan Monnikendam

  • Ster
  • Ster
  • Ster
  • Ster
  • Ster
Sint en kerstKerstman en VrouwChristmas crackers

Wat is een Christmas Cracker,

hoe wordt een Christmas Cracker gebruikt,

en waar komt ’t gebruik van Christmas crackers vandaan?

Zelf Christmas Crackers maken is ook mogelijk!

Christmas crackers -ook bekend als bon-bons of in Frankrijk als pistaches- zijn een belangrijk deel van de Kerstmis vieringen zoals ze voornamelijk in het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Frankrijk en de Commonwealth landen zoals Australië, Canada, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika gevierd worden. Een cracker bestaat uit een hard kartonnen kokertje, dat omwikkeld is met een dicht gedraaid dun papier. In de koker zit meestal een feesthoedje, een eenvoudig cadeautje en een leuk raadseltje of een spreuk. Het geheel lijkt op een iets te grote toffee. De cracker ligt meestal op of naast het bord aan het begin de feestdis. Met je rechterhand pak je de cracker aan één kant vast en reik je ‘m aan (onder je linkerhand door) aan je linker buurman aan tafel. Uiteraard pak je zelf met je linkerhand de cracker van de rechterbuurman of vrouw aan. Iedereen aan tafel heeft dus uiteindelijk de armen kruislings voor de borst en vormt een soort ketting om de saamhorigheid te symboliseren. Wanneer iedereen er voor klaar zit wordt de cracker open getrokken, waardoor hij een twee stukken scheurt en waarbij de krijger dus het hoedje op mag zetten, de spreuk mag voorlezen en het cadeau in ontvangst mag nemen. Het kapot trekken wordt begeleid door een milde knal of snapping geluid geproduceerd door het effect van wrijving op een chemisch geïmpregneerde card strip kartonnetje, vergelijkbaar met de bij ons bekende trektouwtjes of booby traps.

Dozen met crackers worden meestal verkocht in dozen van 6 of 12. De crackers hebben meestal verschillende ontwerpen en zijn vaak uitgevoerd in rode, groene en gouden kleuren. De Chrismas Crackers zijn te koop in verschillende Engels maten. Vanaf 8 Inch crackers tot de dikke van 12,5 Inch. Een goede feestartikelen winkel zoals Jan Monnikendam in Haarlem verkoopt de crackers ook per stuk. Het maken van crackers vanuit het niets met behulp van crêpe papier en de buizen uit toiletrollen is soms een gemeenschappelijke activiteit voor kinderen. De knalletjes zijn te koop bij feestartikelen winkels en heten trektouwtjes.

Traditie en fabrikant

Het papieren hoedje, vaak in de vorm van een kroon, wordt meestal gedragen bij het nuttigen van het Kerstdiner. Van de traditie van het dragen van feestelijke hoeden wordt verondersteld, dat het dateert uit de Romeinse tijd bij de zogenaamde Saturnalia vieringen.

Het Oxford Engels woordenboek registreert het gebruik van de kraker bonbons en het trekken van crackers al in de vroege jaren rond 1840. De traditie vertelt hoe Tom Smith van Londen de huidige cracker uitvond in 1847. Hij schiep de crackers als een doorontwikkeling van zijn bon-bon snoepjes, die hij verkocht in gedraaid papier (de oorsprong van de traditionele zoete-wrapper). Toen de verkoop van bon-bons inzakte, begon Tom Smith te komen met nieuwe promotionele ideeën. Zijn eerste tactiek was om "love messages" invoegen in de wrappers van de snoepjes, zoals ook gedaan wordt bij de fortune cookies.

De elementen van de moderne cracker -de geschenken, papieren hoedjes en gevarieerde designs- werden allemaal geïntroduceerd door de zoon van Tom Smith, Walter Smith, om zijn product te onderscheiden van de concurrent cracker fabrikanten die plotseling waren opgedoken. De meeste crackers worden nog steeds gemaakt door de familie van oprichter Tom Smith.

De langste Christmas cracker trekkende ketting bestond uit 1.081 mensen en werd bereikt door de Harrodian School in Barnes, Londen, Verenigd Koninkrijk op 10 december 2015.